บทเรียนวิชาการอิสลาม ศูนย์อิสลามศึกษามัสยิดดาริสสลาม
ประจำวันเสาร์ที่ 31 ม.ค 2569
บทเรียนวิชาฟิกฮ์ (หมวดอิบาดาต)
อาจารย์ดาวุด รอมาน
* ซุนนะห์ของการละหมาด*
* ส่วนที่สามนี้คือการกระทำและคำกล่าวในการละหมาดที่นอกเหนือจากรุก่นและวาญิบ ซึ่งจัดว่าเป็นสุนัต การละเลยสซุนนะห์ ไม่ได้ทำให้การละหมาดเสีย
* ซุนนะห์ในการละหมาดมี 2 ประเภท คือ:-:
1. ซุนนะห์ที่เป็นคำกล่าว มีหลายประการ เช่น:-
• อิสติฟตาหฺ (ดุอาออ์อิฟติตาฮ์)
• อัต-ตะเอาวุซ (กล่าว “อูซุลิลลาฮิมินัชชัยฏอนิรรอญีม” การขอความคุ้มครองจากอัลลอฮฺให้พ้นจากชัยฏอน
• อัล-บัสมาละฮฺ (กล่าว”บิสมิลลาฮิรเราะห์มานิรเราะฮีม”)
• อัต-ตะอ์มีน (กล่าว “อามีน” หลังจบซูเราะฮฺอัล-ฟาติหะฮฺ)
• การอ่านซูเราะฮฺอื่นหลังอัล-ฟาติหะฮฺ ในร็อกอะฮ์ที่กำหนดไว้ เช่น ในละหมาดศุบฮิ วันศุกร์ วันอีด สุริยคราส/จันทรคราส และสองร็อกอะฮ์แรกของละหมาดมัฆริบ อิชาอ์ ซุฮริและอัศริ
คำกล่าวเพิ่ม หลัง “ร็อบบะนา วะละกัล ฮัมด์” เช่น
“مِلْءَ السَّمَاءِ، وَمِلْءَ الْأَرْضِ، وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ”
ความว่า:“(การสรรเสริญนี้) เต็มเปี่ยมฟากฟ้า เต็มเปี่ยมแผ่นดินและเต็มเปี่ยมในทุกสรรพสิ่งตามที่พระองค์ทรงประสงค์หลังจากนั้น”
• การกล่าวตัสบีห์มากกว่าหนึ่งครั้งในขณะรุกูอ์และสุญูด
• การกล่าว “ร็อบบิฆฟิร ลี”มากกว่าหนึ่งครั้งระหว่างสองสุญูด
• การขอดุอาอ์ในตะชะฮุดสุดท้าย เช่น
“اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ، وَمِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ، وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ، وَمِنْ شَرِّ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ”
ความว่า: “โอ้อัลลอฮ์ฉันขอความคุ้มครองจากพระองค์ให้พ้นจากไฟนรก การทรมานในหลุมฝังศพ การทดสอบในชีวิตและความตาย และฟิตนะฮ์ของมะซีหฺ อัด-ดัจญาล” และดุอาอ์อื่น ๆ ที่มากกว่านี้หลังตะชะห์หุดสุดท้าย
2.ซุนนะห์ที่เป็นการกระทำ เช่น:-
• การยกมือทั้งสองข้างในขณะกล่าวตักบีร่อตุลอิห์รอม เมื่อจะลงรุกูอ์และเมื่อเงยขึ้นจากรุกูอ์
• การวางมือขวาบนมือซ้าย และวางไว้บนหน้าอกหรือใต้สะดือขณะยืน
• การมองไปยังจุดสุญูด
• การวางมือทั้งสองข้างบนหัวเข่าขณะรุกูอ์
• การแยกท้องออกจากต้นขา และแยกต้นขาออกจากน่องขณะสุญูด
• การเหยียดหลังให้ตรง ขณะรุกูอ์ โดยให้ศีรษะอยู่ในระนาบเดียวกัน (ไม่ก้มหรือเงยเกินไป)
• การวางหน้าผาก, จมูก, และอวัยวะอื่น ๆ ลงบนพื้นสุญูด อย่างมั่นคง
และซุนนะห์ที่เป็นคำกล่าวและการกระทำอื่น ๆ นอกเหนือจากนี้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ถูกแจกแจงอย่างละเอียดไว้ในตำราวิชานิติศาสตร์อิสลาม
- ข้อตัดสินเกี่ยวกับซุนนะห์
ซุนนะห์เหล่านี้ไม่จำเป็นต้องปฏิบัติในการละหมาด แต่ผู้ใดที่ปฏิบัติทั้งหมดหรือบางส่วนก็จะได้ผลบุญเพิ่ม และผู้ที่ละเลยซุนนะห์ทั้งหมดหรือบางส่วนก็ไม่เป็นบาปและไม่ทำให้ละหมาดเสียหาย ซึ่งเป็นไปตามหลักการของซุนนะห์ทั่วไป
- การตักเตือนเรื่องการปฏิบัติที่เกินเลย
เราเห็นว่าไม่มีเหตุผลที่สมควร สำหรับการปฏิบัติที่ตึงเครียดเกินไป เข้มงวดเกินไปในเรื่องซุนนะห์ในละหมาด ที่พบเห็นวัยรุ่นบางคนในปัจจุบัน จนบางครั้งทำให้เกิดการกระทำที่แปลกประหลาด เช่น:
• การก้มศีรษะเกือบลงถึงท่ารุกูอ์ขณะยืน
• การกอดอกโดยรวบมือไว้ที่คอแทนการวางบนหน้าอกหรือใต้สะดือ
• การเข้มงวดในเรื่องการมีสุตเราะห์ (สิ่งกีดขวางที่วางไว้หน้าผู้ละหมาด) จนถึงขนาดบางคนยอมละทิ้งการยืนละหมาดในแถวเพื่อหาที่ว่างอื่นที่มีสุตเราะห์
• การเหยียดศีรษะไปข้างหน้าและเหยียดขาไปข้างหลังในท่าสุญูดจนกระทั่งกลายเป็นเหมือนคันธนู หรือใกล้เคียงกับการนอนราบกับพื้น
• เช่นเดียวกันกับการถ่างขาของบางคนในขณะยืน จนไปเบียดบังผู้ที่อยู่ข้าง ๆ และนี่คือพฤติกรรมที่แปลกประหลาด ซึ่งอาจนำพาพวกเขาไปสู่ความสุดโต่งที่น่ารังเกียจได้
เราวิงวอนขอต่ออัลลอฮฺ ให้เราและพวกเขาได้รับความสำเร็จในการยึดมั่นในความจริงและการปฏิบัติตามความจริง
- ที่มา: หนังสือ อัลมุลัคคอส อัลฟิกฮี : เชค ซอลิฮ์ อัลเฟาซาน


