บทเรียนวิชาการอิสลาม ศูนย์อิสลามศึกษามัสยิดดาริสสลาม
ประจำวันเสาร์ที่ 10 ม.ค 2569
บทเรียนวิชาฟิกฮ์ (หมวดอิบาดาต)
อาจารย์ดาวุด รอมาน
* สิ่งที่เป็นวายิบในการละหมาด *
* สิ่งวายิบต้องปฏิบัติในการละหมาดมี 8 ประการ:
1. การกล่าวตักบีรทั้งหมดในการละหมาด ยกเว้นตักบีร่อตุลอิห์รอม
การกล่าว “อัลลอฮุ อักบัร” เป็นวาญิบ ส่วนการกล่าวตักบีรของการเปลี่ยนอิริยาบทหรือตักบีรอินติกอลทั้งหมดจึงจัดอยู่ในหมวดวาญิบไม่ใช่หมวดรุก่น
2. การกล่าวตัสมีอ์ คือกล่าว “สะมิอัลลอฮุ ลิมัน ฮะมิดะฮ์”
ความว่า“อัลลอฮฺทรงได้ยินผู้ที่สรรเสริญพระองค์” เป็นวาญิบสำหรับอิหม่ามและผู้ละหมาดคนเดียว ส่วนมะมูมไม่ต้องกล่าว
3. การกล่าวอัดตะฮ์มีด “ร็อบบะนา วะละกัล ฮัมด์”
ความว่า“โอ้พระเจ้าของเราและการสรรเสริญเป็นของพระองค์” สำหรับอิหม่ามมะมูมและผู้ละหมาดคนเดียว ด้วยคำกล่าวของท่านนบีศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัมที่ว่า:
“إِذَا قَالَ الْإِمَامُ: سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، فَقُولُوا: رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ“
“เมื่ออิหม่ามกล่าวว่า “สะมิอัลลอฮุ ลิมัน ฮะมิดะฮ์” พวกท่านจงกล่าวว่า“ร็อบบะนา วะละกัล ฮัมด์” [บันทึกโดยบุคอรีและมุสลิม]
4. การกล่าวตัสบีห์ในขณะรุกูอ์ “ซุบฮาน่า ร็อบบิยัล อะซีม”
ความว่า“มหาบริสุทธิ์แด่พระเจ้าของฉัน ผู้ทรงยิ่งใหญ่” หนึ่งครั้งเป็นวาญิบและสุนัตให้เพิ่มเป็นสามครั้ง ซึ่งเป็นความสมบูรณ์อย่างต่ำ และเพิ่มเป็นสิบครั้ง ซึ่งเป็นความสมบูรณ์สูงสุด
5. การกล่าวตัสบีห์ในขณะสุญูดว่า “ซุบฮาน่า ร็อบบิยัล อะอ์ลา”
ความว่า“มหาบริสุทธิ์แด่พระเจ้าของฉัน ผู้ทรงสูงสุด” หนึ่งครั้งเป็นวาญิบและสุนัตให้เพิ่มเป็นสามครั้ง
6. การกล่าวระหว่างสองสุญูดว่า “ร็อบบิฆฟิร ลี”
ความว่า“โอ้พระเจ้าของฉันโปรดอภัยโทษให้แก่ฉัน” หนึ่งครั้งเป็นวาญิบและสุนัตให้เพิ่มเป็นสามครั้ง
7. การกล่าวตะชะฮุดครั้งแรก
คือ: “อัตตะฮิยยาตุ ลิลลาฮิ วัซซ่อละวาตุ วัฏฏอยยิบาต อัสสะลามุ อะลัยกะ อัยยุฮัน นะบียุ วะเราะห์มะตุลลอฮิ วะบะเราะกาตุฮฺ อัสสะลามุ อะลัยนา วะอะลา อิบาดิลลาฮิซ ซอลิฮีน, อัชฮะดุ อัลลา อิลาฮะ อิลลัลลอฮ์ วะอัชฮะดุ อันนะ มุฮัมมะดัน อับดุฮู วะเราะซูลุฮ์“
ความว่า “ความเคารพทั้งหมด การละหมาด และสิ่งดีงามทั้งหลายเป็นของอัลลอฮ์ความสันติจงมีแด่ท่านนะบี พร้อมด้วยความเมตตาและความจำเริญของอัลลอฮ์ความสันติจงมีแก่พวกเรา และแก่บ่าวผู้ทรงคุณธรรมของอัลลอฮ์ทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอปฏิญาณว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์ และข้าพเจ้าขอปฏิญาณว่า มุฮัมมัดเป็นบ่าวและศาสนทูตของพระองค์”หรือถ้อยคำอื่น ๆ ที่มีบันทึกไว้
8. การนั่งเพื่อกล่าวตะชะฮุดครั้งแรก
เนื่องจากท่านนบีศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัมได้ปฏิบัติและกระทำอย่างสม่ำเสมอและด้วยคำกล่าวของท่านที่ว่า:
“صلُّوا كما رأيتموني أُصلِّي“
“พวกท่านจงละหมาดเหมือนดังที่พวกท่านเห็นฉันละหมาด“
- เมื่อละเลยสิ่งที่เป็นวาญิบ
- ผู้ที่ละเลยสิ่งวาญิบทั้ง 8 ประการนี้ที่เป็นถ้อยคำกล่าวหรืออิริยาบทใด โดยเจตนา: การละหมาดของเขาเสีย เพราะถือว่าเป็นการล้อเล่น ไม่ให้ความสำคัญกับการละหมาด
- ผู้ที่ละเลยโดยไม่ตั้งใจ เพราะลืมหรือไม่รู้:เขาต้องทำการ สุญูดสะฮ์วีเพื่อชดเชยความผิดพลาด
/ หลงลืม) เพราะเขาได้ละเลยสิ่งวาญิบที่ห้ามละเลย ดังนั้นจึงต้องมีการชดเชยด้วยการสุญูดสะฮ์วี
ที่มา: หนังสือ อัลมุลัคคอส อัลฟิกฮี : เชค ซอลิฮ์ อัลเฟาซาน
